Huis van Levenskunst

Wie zijn wij?

Initiatiefnemers van Huis van levenskunst

 

Helga Scheltinga,

kunstzinnig therapeut en psycholoog: Een belangrijk thema in mijn leven is de ‘wezenlijke interesse in de ander’. Van daaruit ben ik eerst psychologie gaan studeren in Nijmegen en heb ik vervolgens de opleiding tot kunstzinnig therapeut gedaan bij de Wervel. Uiteindelijk ben ik het spoor van de kunstzinnige therapie gaan volgen, waarbij de psychologie steeds een hele belangrijke basis bleef. Als kunstzinnig therapeute ben ik werkzaam bij Therapeuticum de Es in Apeldoorn. Daarnaast ben ik zelfstandig beeldend kunstenaar.

Zowel mijn vader als mijn schoonmoeder zijn overleden aan de gevolgen van dementie. Ik heb in die periode van dichtbij meegemaakt hoe de zorg voor dementerenden eruit kan zien. Er wordt met liefde en inzet gewerkt, maar vooral door gebrek aan tijd en geld zijn er ook veel dingen die in mijn ogen anders zouden moeten. Vandaar dit initiatief: ik hoop dat wij hiermee een beweging starten, dat we het gesprek hierover op gang brengen.
Dementie heb je niet alleen. Ons doel is om een gemeenschap te vormen, rondom en met de mensen die het betreft, maar ook met derden: mensen die zich voor deze groep in de samenleving willen inzetten, zodat het leven van de dementerende mens betekenisvol kan blijven. Zodat er in de toekomst meer mensen van deze vorm van begeleiding gebruik kunnen maken.

 

 

Gert Siebes,

fysiotherapeut en docent sociale ethiek: Na mijn opleiding tot fysiotherapeut ging ik me steeds dieper en intenser bezig houden met de vraag: wat is nou eigenlijk beweging? Wat beweegt een mens, of vanuit de fysiotherapie: hoe beweegt hij? In de jaren ‘80 ben ik manuele therapie gaan studeren en heb ik mij gespecialiseerd in de senso-motoriek, waarbij de nadruk ligt op de relatie tussen beweging en zintuigindruk. In 2004 heb ik een studie sociale ethiek afgerond bij de universiteit  van journalistiek.
Net als Helga ben ik verbonden aan het Therapeuticum, waar ik al meer dan 25 jaar werkzaam ben als fysiotherapeut. Daarnaast ben ik docent sociale ethiek en initiatiefnemer van ‘De Drempel’, een centrum voor zingeving en sociale kunst, waar cursussen worden geven waarin het spel en het gedachtegoed van Schiller, Goethe en Steiner leidend is.

Mijn kennismaking met de wereld van de dementerenden begon, toen ik in het prille begin van mijn loopbaan als fysiotherapeut te werk werd gesteld op de psycho-geriatrische afdeling van verpleeghuis Randerode hier in Apeldoorn. Deze kennismaking heeft indruk op mij gemaakt. Zoals de directeur van dat verpleegtehuis het destijds in zijn nieuwjaarstoespraak verwoordde, daarmee Simone de Beauvoir citerend: “Het morele gehalte van een samenleving lees je af aan de zorg voor de ouder wordende mens.” In mijn ogen verdient de ouder wordende mens vol een plaats in de samenleving, maar in de huidige maatschappij lijkt daar niet altijd de focus op te liggen. Dat stoort me. Het is mijn wens om met dit initiatief van het Huis van Levenskunst een sociale gemeenschap te bouwen, die de bodem kan vormen om de ouder wordende mens in een kwetsbare situatie te ondersteunen en te helpen.